اصل کار گیربکس عمدتاً دستیابی به عملکردهای چندگانه از طریق ترکیب دنده های با اندازه های مختلف از جمله شتاب و کاهش سرعت، تغییر جهت انتقال نیرو، تغییر گشتاور چرخشی و داشتن عملکرد کلاچ است. معرفی خاص به شرح زیر است:
شتاب و کاهش سرعت : گیربکس با تغییر ترکیب و نسبت دنده ها به شتاب یا کاهش سرعت می رسد که با مش بندی دنده های بزرگ و کوچک به دست می آید. به عنوان مثال، یک چرخ دنده بزرگ بر روی شفت کم سرعت و یک چرخ دنده کوچک روی شفت سرعت بالا نصب می شود تا اثر کاهش سرعت و افزایش گشتاور حاصل شود.
تغییر جهت انتقال نیرو: گیربکس از طریق دندههای فنشکل که با طراحی هوشمندانه طراحی شدهاند، میتواند نیرو را به صورت عمودی از یک جهت به محور دیگر منتقل کند تا به انتقال کارآمد نیرو برسد.
تغییر گشتاور چرخشی: تحت شرایط قدرت یکسان، گشتاور روی شفت را می توان با تنظیم سرعت چرخ دنده ها تغییر داد که برای سناریوهای کاربردی که نیاز به کنترل دقیق گشتاور دارند بسیار مفید است.
عملکرد کلاچ: با جدا کردن دو چرخ دنده مشبک اصلی، گیربکس می تواند موتور و بار را برای قطع و وصل نیرو جدا کند. این عملکرد نقش کلیدی در راه اندازی، تعویض دنده و ترمز خودرو دارد.
توزیع نیرو: از طریق طراحی شفت اصلی گیربکس که چندین شفت رانده می شود، گیربکس می تواند عملکرد یک موتور را که بارهای متعدد را هدایت می کند، درک کند. این عملکرد برای بهبود کارایی و انعطاف پذیری سیستم قدرت اهمیت زیادی دارد.